Myelodysplastisch syndroom (MDS)
Bij myelodysplastisch syndroom (MDS) rijpen de stamcellen in het beenmerg niet of onvoldoende. De kwaliteit van de cellen is slecht en daarom vernietigt het lichaam ze (deels) al voordat ze in de bloedbaan komen. Hierdoor ontstaat een tekort aan bloedplaatjes, witte en/of rode bloedcellen. Ook kunnen er te veel onrijpe myeloïde cellen (een bepaald soort witte bloedcel) ontstaan. In Nederland krijgen elk jaar 3-5 kinderen MDS.
In de folder Beenmergfalen lees je alles over deze ziekte. Op deze pagina vind je vast de belangrijkste informatie.
Oorzaken
Hoe myelodysplastische aandoeningen ontstaan, is eigenlijk niet bekend. Heel soms is myelodysplasie een laat optredend gevolg van een eerdere behandeling met chemotherapie of bestraling.
Klachten
Kinderen met MDS zijn vaak moe en hangerig, hebben snel bloedingen en blauwe plekken en ook buikpijn en botpijn. Kinderen met Juveniele myelomonocytaire leukemie (JMML), een ziekte die onder MDS valt, hebben vaak een vergrote milt, gezwollen lymfeklieren en typische huidplekjes. Soms zijn ze ook benauwd.
Hoe stellen we de diagnose?
Er wordt bloedonderzoek gedaan en onder sedatie wordt beenmerg afgenomen.
Behandeling
Kinderen met MDS worden volgens een protocol behandeld dat is gemaakt door nationale en internationale deskundigen. Bij MDS wordt soms afgewacht met behandelen. Kinderen krijgen dan zo nodig bloedtransfusies of afweeronderdrukkende medicijnen. Als het nodig is, wordt een allogene stamceltransplantatie gedaan. Bij JMML wordt soms gestart met chemotherapie, maar uiteindelijk is altijd een allogene stamceltransplantatie nodig.
Kans op genezing
De genezingskans is erg afhankelijk van eventuele complicaties tijdens de behandeling.
Vragen?
Kinderen met MDS worden behandeld op de afdeling hemato-oncologie.