‘Het is een ingrijpend proces, dat kun je als ouders niet alleen. Als opa en oma gaven wij graag steun.’
Nelly vertelt: ‘Vanaf het eerste contact met het Máxima ben ik nauw betrokken geweest. Ik werkte zelf in een ziekenhuis en weet dus meer van de medische wereld. Dat is een voordeel te noemen. Ik was vaak aanwezig bij de onderzoeken, uitslagen, behandelingen, operaties etc. Nadat Cees de bloemenkraal heeft gekregen als symbool voor het einde van de behandeling, ging hij over naar de LATER-poli. Sindsdien gaat hij alleen voor controles naar het Máxima.
Tweede keer
Dat ik opnieuw in intensief contact kwam met het Máxima is nog maar kort geleden. Onze oudste kleindochter Anne (12) werd gediagnostiseerd met een Ewing sarcoom in haar rug. Dat was een grote schrik! Het tweede kind in één gezin werd getroffen door kanker… Ook bij Anne heb ik mijn schoondochter en zoon veel kunnen helpen. Ik ging mee naar de protonenbestralingen in Groningen en naar de chemo’s in het Máxima. Anne is een dappere meid en weet wat ze wil. Zij gaat op dit moment alweer naar school. De vervolgonderzoeken en controles staan wel gepland.
Warm bad
In het Máxima is alles ondergeschikt aan het belang van patiënten. Het voelt als een warm bad. De medewerkers zijn betrokken, kundig en liefdevol. Ze zijn goud waard, niets is hen teveel. Overleggen is altijd mogelijk, ook als je je eigen ervaringen op ziekenhuisgebied laat horen, zoals ik. En het gebouw is top, het restaurant is fijn. Voor de kinderen wordt van alles georganiseerd. Kunstwerkjes maken met Café des Artistes was voor Anne het fijnst.
Vraag om hulp
Mijn tip aan andere ouders is dat je, als het nodig is, om hulp vraagt. Vooral als je geen ondersteuning kunt krijgen van naaste familie is dit heel belangrijk. Het is een ingrijpend proces als je kind kanker krijgt, dat kun je als ouders haast niet alleen. Als opa en oma van Cees en Anne hebben wij graag onze steun en hulp geboden. En nog.’
Lees ook:
- ‘De medewerkers proberen de behandelingen met zo weinig mogelijk stress te laten gebeuren.’Toen haar kleindochter Naïma werd geboren, was dat natuurlijk geweldig voor Flora. Maar na 3,5 maand bleek er iets niet in orde: Naïma heeft acute lymfatische leukemie en wordt doorgestuurd naar het Prinses Máxima Centrum. Flora vertelt hoe ze deze periode meebeleefde als oma.
- ‘Alle vrijwilligers en verpleging doen er alles aan om ons verblijf zo aangenaam mogelijk te maken.’Iris (4), de dochter van Wouter en Astrid, heeft een niertumor. Het gezin loopt nu bijna een jaar rond in het Máxima en deelt hun ervaring met het Prinses Máxima Centrum.
- ‘Je wil er liever niet zijn maar als het toch moet, is dit echt de beste plek voor je kind.’Cato, de dochter van Carola, kreeg de diagnose lymfoblastair B lymfoom (NHL) en was toen 12 jaar. De behandeling heeft twee jaar geduurd. Nu heeft ze controles om het half jaar. Moeder Carola vertelt over het ervaring met het Prinses Máxima Centrum.