Prof. dr. Hans Clevers

Hans Clevers behaalde zijn artsdiploma (MD) in 1984 en promoveerde (PhD) in 1985 aan de Universiteit Utrecht. Zijn postdoctorale onderzoek (1986–1989) verrichtte hij bij Cox Terhorst aan het Dana-Farber Cancer Institute van Harvard University in Boston, Verenigde Staten.

Van 1991 tot 2002 was Hans Clevers hoogleraar Immunologie aan de Universiteit Utrecht en sinds 2002 is hij hoogleraar Moleculaire Genetica. Van 2002 tot 2012 was hij directeur van het Hubrecht Instituut in Utrecht. Van 2012 tot 2015 was hij president van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW). Van 2015 tot 2019 was hij directeur Research van het Prinses Máxima Centrum voor kinderoncologie. Hans Clevers is distinguished professor aan de Universiteit Utrecht en is momenteel Head of Pharma Research and Early Development (pRED) en lid van het Enlarged Executive Committee bij Hoffmann-La Roche in Basel, Zwitserland. Daarnaast blijft hij actief betrokken bij de onderzoeksactiviteiten van zijn voormalige onderzoeksgroepen aan het Hubrecht Instituut (KNAW) en het Prinses Máxima Centrum als adviseur en gastonderzoeker.

Gedurende zijn loopbaan heeft hij onderzoek gedaan naar de rol van Wnt-signaaltransductie in stamcellen en kanker. Tot zijn ontdekkingen behoren onder meer TCF als de nucleaire effector van Wnt, de rol van Wnt in de biologie van volwassen stamcellen en de rol van mutaties in de Wnt-signaalroute bij darmkanker, Lgr5 als marker van meerdere nieuwe typen volwassen stamcellen en als receptor voor de Wnt-versterkende R-spondinen, en uiteindelijk een methode om onbeperkt groeiende mini-organen (‘organoïden’) te kweken uit Lgr5-stamcellen afkomstig uit verschillende gezonde of zieke menselijke weefsels. Dit onderzoek heeft geleid tot meer dan 780 peer-reviewpublicaties en meer dan 160.000 citaties (h-index 193).

Hans Clevers is lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (2000), de American Academy of Arts and Sciences (2012), de National Academy of Sciences van de Verenigde Staten (2014), de Académie des Sciences (2016) en de Orden pour le Mérite für Wissenschaften und Künste (2017). Hij ontving talrijke onderscheidingen, waaronder de Nederlandse Spinozapremie (2001), de Zwitserse Louis Jeantet Prize (2004), de Duitse Meyenburg Cancer Research Award (2008), de Duitse Ernst Jung-Preis für Medizin (2011), de Franse Association pour la Recherche sur le Cancer (ARC) Léopold Griffuel Prize en de Heinekenprijs voor de Geneeskunde (2012), de Breakthrough Prize in Life Sciences (2013), de ISSCR McEwen Award for Innovation en de Academy Professor Prize (2015), de Körber European Science Prize (2016), de Keio Medical Science Prize (2019) en de Ammodo Science Award voor baanbrekend onderzoek (2022).

Hij ontving daarnaast drie ERC Advanced Investigator Grants (2008, 2016 en 2022), evenals financiering van diverse andere organisaties, waaronder KWF, CRUK Grand Challenge grants, BSIK, NWO en ZonMw. Sinds 2005 is hij Chevalier de la Légion d’Honneur en sinds 2012 Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.