Monique den Boer

Prof. dr. Monique L. den Boer behaalde in 1993 (cum laude) haar masterdiploma Biologie, met als specialisatie Medische Biologie, aan de Universiteit Utrecht. In 1998 promoveerde zij aan de faculteit Geneeskunde van de Vrije Universiteit in Amsterdam op onderzoek naar oorzaken van resistentie tegen anthracyclines bij kinderen met acute leukemie. In 1999 maakte zij de overstap naar het Erasmus MC – Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam om daar het onderzoekslaboratorium voor kinderoncologie op te zetten, waarin verschillende onderzoeksgroepen werden ondergebracht die zich richtten op kinderleukemie. In 2005 werd zij benoemd tot universitair hoofddocent moleculaire kinderoncologie aan het Erasmus MC. In 2006 ontving zij een NWO Vidi-subsidie voor onderzoek naar microRNA’s. In 2008 kreeg zij de Translational Research Award van de internationale kinderoncologievereniging SIOP voor de ontdekking van een nieuw subtype van kinderleukemie, het zogenoemde BCR-ABL1-like ALL. In 2011 ontving zij een NWO Vici-subsidie (1,5 miljoen euro) om onderzoek naar de leukemische niche te starten. In 2014 werd zij benoemd tot bijzonder hoogleraar aan het Erasmus MC, gevolgd door haar benoeming tot hoogleraar in 2020 met als leeropdracht pediatrische moleculaire hemato-oncologie. In 2018 werd zij geselecteerd als senior principal investigator voor deelname aan het landelijke, virtuele Oncode Institute (basisfinanciering 1,25 miljoen euro). In datzelfde jaar trad zij formeel in dienst bij het Prinses Máxima Centrum voor Kinderoncologie als senior principal investigator, na tien jaar voorbereiding achter de schermen om de onderzoeksfaciliteiten te realiseren. In 2019 ontving zij de ODAS-prijs van de Nederlandse Vereniging voor Kinderoncologie voor het verbinden van onderzoek en kliniek, evenals de NWO Open Science Award voor een goed georganiseerd data stewardship-programma en het uitdragen van het FAIR-databeleid.

De kracht en passie van Monique liggen in het identificeren van wat er gebeurt in leukemische cellen van patiënten en het benutten van deze kennis om betere markers voor risicostratificatie te definiëren, zoals ABL-klasse/BCR-ABL1-like en IKZF1-deleties, die inmiddels in de kliniek worden toegepast, en om gerichte geneesmiddelen te ontwikkelen, zoals MEK-remmers bij RAS-gemuteerde ALL in de HEM-iSMART-studie. Daarnaast zoekt zij naar andere vormen van therapeutische interventie, onder andere via haar onderzoeksprogramma naar de leukemische niche. Zij is ervan overtuigd dat een bioloog of kankeronderzoeker actief moet deelnemen aan klinische discussies en netwerken om laboratoriumbevindingen tijdig te kunnen implementeren in de zorg. Om die reden is zij actief in internationale netwerken op het gebied van leukemie, waaronder IntReALL (recidief ALL), I-BFM (biologie en therapieresistente ziekte) en ALLTogether (nieuw gediagnosticeerde ALL), evenals in netwerken die zich specifiek richten op geneesmiddelontwikkeling voor kinderen, zoals het Europese Innovative Therapies for Children with Cancer-netwerk. Zij is preklinisch voorzitter van de ALL-ziektengroep binnen het Máxima Comprehensive Childhood Cancer Center, waarin de samenwerking tussen fundamentele, preklinische en klinische onderzoekers wordt gestimuleerd, evenals de interactie tussen kinder- en adolescenten- en volwassenenzorg voor ALL.